
Αυτή στη φωτογραφία είμαι εγώ.
Είμαι ο άνθρωπος που κάθε μήνα έχει κι ένα διαφορετικό χόμπι. Θες κεραμική; Θες κεριά; Θες πλέξιμο; Να διαβάζω Νίτσε στο μπαλκόνι; Ό,τι μα ό,τι θες!
Από μικρή δοκίμαζα, δημιουργούσα, μάθαινα και αναζητούσα συνεχώς το επόμενο πράγμα που θα μου κινούσε το ενδιαφέρον. Κάποια στιγμή, όλα αυτά έπρεπε να βρουν έναν κοινό χώρο.
Η επαγγελματική μου πορεία τη λες και λίγο σχετική-άσχετη: προπτυχιακό στην Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων, έξι χρόνια δουλειάς στο marketing και μετά μεταπτυχιακό στο HR. Το τελευταίο ήταν και λίγο σπόντα — ή ίσως αγάπη για την ανθρώπινη συμπεριφορά. Κατά βάθος, ψυχολόγος ήθελα να γίνω.
Έχω έναν τεράστιο συναισθηματικό κόσμο, πολλές ανησυχίες και ακόμη περισσότερες σκέψεις. Δεν ήθελα να τα κρατάω όλα μόνο για εμένα. Άλλωστε, πόσα πια να πω στους φίλους μου;
Το μότο μου;
Νόμος! Αύριο δεν ξέρουμε καλά καλά αν θα είμαστε σε αυτόν τον κόσμο…
Ώπα. Μακάβριο;
Εντάξει, υπάρχει κι αυτό. Τι να κάνουμε;
Αντί, λοιπόν, να αφήσω αυτή την ιδέα για «κάποια στιγμή», αποφάσισα να της δώσω μορφή. Και κάπως έτσι γεννήθηκε το STIXIS: ένας χώρος όπου συναντιούνται οι λέξεις, οι ιστορίες, οι εικόνες, η δημιουργία και η αγάπη μου για τον άνθρωπο.
Το STIXIS είναι μια συνδρομητική εμπειρία αλληλογραφίας.
Κάθε μήνα, ένας διαφορετικός φάκελος φτάνει σε εσένα, με αφετηρία ένα θέμα από την τέχνη, τη φιλοσοφία, την κοινωνία ή την καθημερινή ζωή.
Μέσα του θα βρεις ένα γράμμα, εικόνες, ιδέες, μικρά έντυπα, συνταγές και εκπλήξεις που συνεχίζουν την ιστορία πέρα από το κείμενο.
Κάτι να διαβάσεις, να νιώσεις, να δοκιμάσεις και να κρατήσεις.

Σε μια εποχή όπου σχεδόν όλα φτάνουν μέσα από μια οθόνη, καταναλώνονται γρήγορα και χάνονται ακόμη γρηγορότερα, το STIXIS επιστρέφει στη φυσική εμπειρία της ανάγνωσης.
Στην αφή του χαρτιού.
Στον χρόνο που χρειάζεται για να ανοίξεις έναν φάκελο.
Στην προσμονή για κάτι που δεν εμφανίζεται αμέσως.
Στην αίσθηση ότι κρατάς κάτι πραγματικά δικό σου.
Κάθε γράμμα είναι ένα φυσικό αντικείμενο που σου ανήκει. Μπορείς να σημειώσεις πάνω του, να το μοιραστείς, να το φυλάξεις σε ένα συρτάρι ή να επιστρέψεις σε αυτό έπειτα από χρόνια.
Δεν είναι ακόμη μία πληροφορία που περνά από μπροστά σου. Είναι μια εμπειρία που αφήνει ίχνος.
Το όνομα STIXIS προέρχεται από τη λέξη «στίξη».
Η στίξη δίνει ρυθμό στον γραπτό λόγο. Δημιουργεί παύσεις, συνδέει σκέψεις, αλλάζει το νόημα και μας δείχνει πότε χρειάζεται να σταματήσουμε για λίγο πριν συνεχίσουμε.
Αυτό ακριβώς θέλει να κάνει και το STIXIS μέσα στην καθημερινότητα: να λειτουργεί σαν μια μικρή, συνειδητή παύση. Ένα σημείο ανάμεσα σε όλα όσα τρέχουν, όπου μπορείς να διαβάσεις, να παρατηρήσεις, να σκεφτείς και να αισθανθείς χωρίς περισπασμούς.
Δεν ήθελα απλώς να γράφω και να στέλνω γράμματα. Ήθελα να γίνουμε παρέα. Να μοιραστούμε πράγματα, να εκφραστούμε, να αναρωτηθούμε και να φανταστούμε.
Το STIXIS δεν είναι εδώ για να κρίνει κανέναν. Ούτε για να σου πει τι είναι σωστό και τι λάθος ή πώς πρέπει να σκέφτεσαι, να αισθάνεσαι και να ζεις.
Είναι εδώ για να μοιραστεί μια οπτική για τη ζωή. Να θέσει ερωτήματα και να σου δώσει την αφορμή να συμφωνήσεις, να διαφωνήσεις ή να δεις κάτι διαφορετικά.
Θέλει να κάνει την τέχνη, τη φιλοσοφία και τα κοινωνικά ζητήματα πιο προσιτά. Να δημιουργεί χώρο για σκέψη, συναίσθημα, περιέργεια και ανθρώπινη σύνδεση.
Δεν ισχυρίζεται ότι ένα γράμμα μπορεί να αλλάξει την κοινωνία. Μπορεί, όμως, να κάνει έναν άνθρωπο να σταματήσει για λίγο, να αισθανθεί κάτι και ίσως να ξεκινήσει μια συζήτηση.
Και αυτό είναι μια καλή αρχή.